“Word beetje moe van alle financials die zeggen: met de wijsheid van nu was het toen een fout: http://bit.ly/cQ0Opo” twitterde Bas van de Haterd. ’Eens’ klonk het instemmend. Onzin. Gaf zelfs een insider ruiterlijk toe. Men wist het wel.

Men wilde het niet weten, sloot zich af voor de signalen van denkers als Achterhuis en Bernard Lietaer die in “Rijk van schaarste’ en “De toekomst van geld’ en de gang van zaken betwijfelde en de twijfels onderbouwden. Er waren er genoeg. Ook ik was een van de mensen die als rariteit in directiekamer en culture club mocht komen verhalen over  mogelijke andere toekomsten. als rariteit en entertainer in het beste geval. als regelrechte vijand van de eigen werkelijkheid in het ergste.

Cognitieve dissonantie noemt men dat. De gewoonte om dingen die  afwijken van ons eigen idee over de werkelijkheid, te bagatelliseren, voor gek te verklaren of te verketteren. Gek wordt zo snel gekker. Dit wordt versterkt door de selectieve perceptie, de neiging tot het uitvergroten van dat wat onze aandacht heeft. Gek wordt gekker en normaal normaler. Samen leidt het tot gevaarlijke collectieve blindheid en zelfs onnozelheid. Een verkokerde blik op de werkelijkheid.  Een strategie die ieder gezond mens hanteert om niet gek te worden van het aantal keuzen. Een houding die niet past bij mensen die uitzonderlijk veel poen, prestige en pret ontvangen voor verdiepen en het geven van sturing. Oftewel. Natuurlijk mag de burger verwachten dat de hypotheek van veiligste bank, geen woekerhypotheek is. Ook mag hij verwachten dat de man die miljoenen krijgt voor het uitzetten van een verantwoordelijke koers van die bank, zich boven zijn eigen verkokerde zienswijze verdiept in de materie.

Dat nu af doen met ‘we konden het niet weten” is griezelig. Net zo griezelig als de steeds vaker gehoorde uitspraak

‘we kunnen de toekomst niet voorspellen’.

Want dat kunnen we wel.

Het bij elkaar komen van inzichten op het gebied van individueel- en groepsgedrag, de reken en opslagcapaciteit maakt dat we die de onderlinge verbanden en gevolgen tussen wat iemand ergens hardop denkt en de kracht en richting waarmee dit idee  vorm krijgt kunnen we, nu al, volgen en voorspellen.

Het prachtige Twitter Code Storm , een verbeelding van conversaties rond de ontstaansgeschiedenis van twitter wordt dit duidelijk,  het toont de energie die op bepaalde momenten vrijkomt . Vroeger  als individuele  evenementen  te klein om waar te nemen, maar nu, gebundeld,  zo helder als de sterrenhemel waarop men de wereldzeeën bezeilde voor de satellieten.

Samen met alle opgeslagen geschiedenis, de reputatie der waarschijnlijkheden, zullen we zeer  genuanceerde beelden kunnen vormen van wat zich waar af gaat spelen. Waar welke nood is, en waar capaciteit overschiet.

Het is een enge gedachte. Het is voorbij God.

Het zou  betekenen dat we niet meer  over-produceren in de hoop te verkopen, maar slechts dat daar produceren waar behoefte is. Dat zou kunnen betekenen dat we geen energie meer verliezen aan het vermijden van alles, maar gericht kunnen werken aan het optimaliseren van wat we kunnen. Dat zou betekenen dat studenten geen lesprogramma meer volgen, maar zich daar waar de vraag zich voordoet voeden met kennis. Niet op grond van de chronologie, maar op grond van de situatie. Altijd, op het gevraagd niveau. Een zorgdossier dat mij aanspreekt in pippietaal, maar tegen de arts praat in dokterslatijn.

Door het aanzwengelen van de grote rekenmachine vergaderen we straks geen dag meer over  de pensioenleeftijd omdat we weten welke beroepen en mensen door welke ziekten niet meer in staat zijn te doen wat ze deden.

De toekomst is voorspelbaar. De rekenregels zijn onderweg.

Rustig aan, stilstaan bij de verandering dus.

Bezoek

6 maart Woman inc festival, Westergasfabriek Amsterdam

en bezoek het

kabinet van de vertraagde vooruitgang

Het is een utopisch boek. Utopisch omdat de waarden van morgen worden beschreven: het respect en de aandacht van de zwerm. “They didn’t need money, they needed respect, and that they could earn. With false names, on the right nets they could be anybody”. Prachtig omdat het de kern raakt van de paradigmaverschuiving van oppotten (geld, groei) naar ontpotten (aandacht, delen) en dit wel eens de fundamentele verandering in ons denken over de economie kan zijn.

Een schrijnend boek ook. Omdat de kindsoldaten, nadat ze klaar zijn dan met het spelenderwijs uitmoorden van een eng volk, doorkrijgen dat de simulatie geen spel was maar werkelijkheid. En wegkwijnen van twijfel en schuldgevoel. Heerlijk omdat het (misschien) toch nog goed komt. En de Queen of Hyves gered blijkt. Hyves is een van de verschroeide planeten en de koningin de bron van honing en hoop, de bron van de buzz. Ja, Hyves, de hype van 2008.

Een fantastisch en visionair boek omdat Scott Card dit schreef in 1977, jaren voor Google, decennia voor hyves of buzz-marketing en eeuwen voor het serieus doorbreken van het serious gamen.

http://www.typetopia.com

Een voorspellend boek ervoer ik aan den lijve, toen ik gisteren mee mocht testen in een game voor kinderen van 8 tot 10. Want wie wil er nou niet spelen dat je negen bent en ondertussen eindelijk leert tiepen met tien vingers?

Justien Marseille,

trendanalist@thefutureinsitute.nl
twitter: www.twitter.com/jhmarseille

Enders Game

spelen dat je negen bent en ook nog leren
http://www.typetopia.com/welcome

Kredietcrisis? Mevrouw, waar heeft u het over?

Ik ben 21, ik heb nog geen krediet, en zie dus ook geen crisis.

Ik word beter opgeleid dan 90% van mijn zogenaamde concurrenten. ‘Concurrenten’ die niet mijn vijanden zijn, maar mijn klasgenoten, hyves of wow maatjes. Mensen met wie ik netwerken deel, met wie ik het leven leuker en simpeler maak, ongeacht de plaats waar ik ben.

Mensen met wie ik een gezond wantrouwen in merken en banken deel. Organisaties waarvan ik weet dat hun doel niet het mijne is. Organisaties die mij dingen willen verkopen waar ik vaak niet om gevraagd heb en ook niet op zit te wachten. Uw geloof dat materialisme en kapitalisme vrijheid brengt is niets anders dan de illusie die onze grootouders koesterden over de vrije liefde. Van die vrijheid is ook niet meer over dan foute nachtreclames en enge ziektes.

Nee mevrouw, ik geloof niet in uw krediet crisis. Geld is het laatste wat ik nodig heb. Mijn kasten puilen uit en als ik reis logeer ik bij andere couchsurvers, met vrienden deel ik een volkstuin en in ruil voor het computeronderhoud krijg ik regelmatig een goed stukje versgeslacht vlees van een boer uit de buurt.

Ik ken geen schaarste, en als die er al zou zijn, dan erken ik ‘em niet. Ik en mijn vrienden weten meer, en kunnen meer weten dan alle kennis die er was toen onze grootouders massaal inspraak verkozen boven inzicht. Inspraak die ze niet meer heeft opgeleverd dan een zeker bestaan in het warme pluche, alwaar ze massaal het geloof in de vrije markt belijdden. Deze markt zo heilig verklaarden hebben dat zelfs het welzijnswerk eraan moest geloven.

Want dat mevrouw, dat is crisis, dat we zo arm zijn geworden dat we gezonde, prima functionerende, jonge mensen, vaak kinderen, ten prooi voeren aan welzijnsorganisaties die marktje willen spelen. Organisaties die concurreren en groeidoelstellingen hebben.

Weet u wat dat betekent? Precies, dat betekent dat zo’n organisatie, op grond van die heilige economische wetten, gebaat is bij meer jongeren die niet meekomen in uw heilige economie. Dat betekent dat uw economie stelselmatig waarde vernietigd.

De enige crisis die wij zien is de crisis van de ziel, van de oprechtheid, van aandacht voor de verkeerde vraagstukken. Wij vragen ons niet af waar we het geld vandaan moeten halen, we vragen wie we in hemelsnaam nog kunnen vertouwen.

Mijn ouders, goedwillende lui uit de verloren generatie, zien hun moeizaam opgebouwde spaargeld, al jobhoppend van de ene pensioenloze MacJob naar het andere freelance klusje verdampen. Ondertussen gaat de overheid er vandoor met de volle rechten op hypotheken. Een garantie van 90% over de eerste 40.000 euro spaargeld, tegen de hypotheekschuld van gemiddeld 225.000 euro.

Dus, als u het niet erg vindt, ga ik nu aan het werk, er is veel te doen en de tijd dringt.

Wij zijn deze onzin zat.

| View | Upload your own

Aanstaande Vrijdag 20 juni, van 15.00 tot 19.30.
Utrecht, Seats2Meet, trein en auto vriendelijk,

Er zijn nog een paar kaarten beschikbaar.
Dus mensen meenemen kan nog. Hier inschrijven.

Het wordt een sessie waarin we materiaal verzamelen en verrijken, de gedachten rond de feminiene samenleving verdiepen. Werken aan hypothesen, die weer kunnen leiden tot onderzoek, dat weer kan leiden tot inzicht en innovatie. Een tussenstop. Onderdeel van een publicatie die eind dit jaar uit zal komen, een boek over de wereld en markt van morgen.

Een wegwijzer in een feminine maatschappij…

… Roadmap To Venus., een werksymposium waar we ons gevonden materiaal willen delen met een bredere groep…

Als kadootje voor jullie komst, en om je denken af te leiden van de economie van het nu, spreekt professor Heertje over de ‘Echte economie’ Inlezen? ‘Naar Echte economie in 2008”, ESB,december 2007.

Vervolgens worden een aantal ideeën, overdacht, Over Big Sister, over Nutsoptimalisatie en lifehacken, nieuwe ruilmodellen als tip-it en Boober,.

Het wordt compact, en als je in wil lezen kan dat. Het hoeft niet, het is wel leuk. Ofwel door het boek in wording vast door te nemen, Hier het werkboek inzien / downloaden, of door de basis presentatie en een aantal denktankvraagstukken bladeren.

De 20ste zijn, tot nog toe, drie denktanks actief,
o Reclame en winkelen en productontwikkeling op Venus.
o Privacy, business modellen waardensystemen op Venus.
o Wonen en zorg op Venus..

Er zijn nog een kaarten beschikbaar. Dus mensen meenemen kan nog. Hier inschrijven.